ايرانفرا

«ديده‌بان يادگارهاي فرهنگي و طبيعي ايران» با همکاري «انجمن ايلام‌شناسي ايران» برگزار مي‌کند:

دومين همايش «ايرانِ ورجاوند» (بزرگ‌داشت ايران‌پژوه برجسته، شادروان دکتر پرويز ورجاوند، در نخستين سالگرد درگذشت او)

يک‌شنبه 26 خرداد، ساعت 16.30، مرکز مشارکت‌هاي مردمي (خيابان شهيد نجات‌اللهي (ويلا)، نبش خيابان ورشو) فرهنگسراي ورشو
 

سخنرانان:

استاد اديب برومند (منش دکتر ورجاوند)

دکتر هوشنگ طالع (نقش ارتش در دفاع مقدس)

مرتضي ثاقب‌فر (هدف‌هاي ناسيوناليسم در ايران)

پرفسور عبدالمجيد ارفعي (گِل‌نوشته‌هاي تخت‌جمشيد)

دکتر افشين جعفرزاده (ورجاوند و دغدغه‌ي يک‌پارچگي سرزميني)

نقش جهان و پاسارگاد آخرين شاهدان دکتر ورجاوند درپاسداري از يادمانهاي باستاني ايران

همايش «گزارش يادگارهاي فرهنگي و طبيعي»

در پي تخريب سنگ‌نوشته‌ي ارزشمند تاريخي جزيره‌ي خارک، «ديده‌بان يادگارهاي فرهنگي و طبيعي ايران» با همکاري «انجمن فرآوران ايران» برگزار مي‌کند:

همايش «گزارش يادگارهاي فرهنگي و طبيعي»

يک‌شنبه 2 تير، ساعت 16.30، مرکز مشارکت‌هاي مردمي (خيابان شهيد نجات‌اللهي، نبش خيابان ورشو)

سخنرانان:

آرش نورآقايي (گزارش ميراث معنوي)

شهرام زارع (گزارش ميراث فرهنگي)

مژگان جمشيدي (گزارش ميراث طبيعي)

مسعود باقرزاده‌ي کريمي (جايگاه ميراث طبيعي در روند توسعه‌ي کشور)

به همراه جمعي از کارشناسان ميراث فرهنگي و فعالان سازمان‌هاي مردم‌نهاد استان خوزستان

خرمشهر، ايران شد و ايران، خرمشهر

خرمشهر، شهر 36 ميليون نفري ايران، آزاد شد

خرمشهر را مردان و زناني سرزميني آزاد كردند كه همواره پاسدار زادگاه انسانيت بوده‌اند.

خرمشهر را نه "اهورا" و نه "اهريمن"؛ خرمشهر را خون بيش از 6000 "انسان" آزاد كرد كه با پيشكش جانشان، خاك ميهن‌شان را آزاد كردند.

خرمشهر را دليرمردماني آزاد كردندكه هيچگاه حاضر به از دست دادن ذره‌اي خاك و قطره‌اي آب به دشمن نشدند. 

پاسداشت حق 50 درصدي ايران در درياي مازندران، دفاع از نام خليج فارس و جزيره‌هاي سه‌گانه آن و پدافند از حريم اروندرود، پاسداشت و دفاع و پدافند از نام و ياد و خون همه‌ي شهيداني است كه در درازناي تاريخ ايران، جان خود را براي سربلندي و سرفرازي ايران‌زمين فدا ساختند. 

افسوس كه پس از 26 سال از آزادسازي خرمشهر نتوانستيم آنجا را به راستي "خرم" شهر سازيم.

آشكارا مي‌شنوم درد دل آن مادر خرمشهري را كه به خبرنگاري مي‌گفت:

"... چه بگويم خودت داري مي بيني پسرم، نمي بيني ؟ بنويس مشکلات داريم، بنويس امکانات نداريم، بنويس آب نداريم، بنويس يا بايد از آب غير قابل شرب لوله‌ها بخوريم يا هر روز آب بشکه‌اي بخريم، بنويس فاضلاب نداريم، بنويس فاضلاب و زباله‌ها را تو شط مي‌ريزند، بنويس گاز نداريم، بنويس برق نداريم، تو اين گرماي ۶۰ درجه هميشه برقمون قطع مي‌شه، بنويس بچه‌هامون همه بيکارند، بنويس بومي‌ها بيکارند و غريبه‌ها و غيربوميها اومدن خرمشهر و آبادان رفتند سرکار، بنويس خرج زندگي‌مونو، خرج تحصيل و درس و مشق دخترهامو از کجا بيارم ؟ بنويس خيلي از خانه‌ها هنوز خرابه، بنويس خرمشهر ۱۷ سال بعد از تموم شدن جنگ هنوز جنگزده است. بنويس نصف خرمشهر هنوز بازسازي نشده، بنويس بچه هامون جايي براي تفريح ندارن، خودت وضع شطو ببين، بنويس چرا اين همه تبعيض هست، چرا به خرمشهر توجه نمي کنيد، ... بنويس کسي به داد دل ما نمي‌رسه و نرسيده، بنويس خيلي ازجوونا ... بنويس ...بنويس...بنويس... "

تا روزي كه "خرمشهر" همانا "خرم"شهر و "آبادان" به درستي "آباد"ان نشود، و تا آن هنگام كه بازسازي آنها به انجام نرسد، عمليات آزادسازي پايان‌يافته نخواهد بود.

براي ديدن تصاوير ديروز و امروز خرمشهر بر روي پيوند دنباله‌ي نوشتار كليك كنيد.